D = EA + EB - EAB(Re),
waarbij EAB(Re) de energie van het molecuul AB bij evenwichtsafstand is (we laten hier het effect van nulpuntsvibratie buiten beschouwing). De som van de energieën van de fragmenten, EA + EB, kan ook geschreven worden als EAB(Rinf), waarbij (Rinf) zo groot gekozen wordt dat de interactie-energie verwaarloosbaar is.Als de energie benaderd wordt met een quantumchemische berekening, bijvoorbeeld een Hartree-Fock berekening, kunnen er een aantal zaken fout gaan. In dit practicum komen een aantal mogelijke problemen aan de orde:
psi: (
label = "H atom"
jobtype = sp
wfn = scf
reference = rohf
basis = "cc-pVTZ"
multp = 2
zmat = (
H
)
)
Opmerkingen: "reference = rohf" is nodig omdat dit een open-shell probleem
betreft. Het H-atoom heeft een doublet grondtoestand (S=1/2, 2*S+1=2),
dus "multp = 2" is nodig (default is singlet)Vergelijk het resultaat met de exacte energie van een H-atoom in de grondtoestand.
wfn = detci reference = rhfBij default wordt er een SDCI (single- and double- excitation Configuratie Interactie) berekening uitgevoerd. Omdat H2 slechts twee elektronen heeft, is dat in dit geval een "full-CI" berekening. Dit is een variationele methode die voor een complete 1-elektron basis het exacte resultaat geeft.
Bepaal opnieuw de interactie-energie op 1000 Angstrom. Waarom is het niet nodig het H-atoom met full-CI te berekenen?
EHe-He(R=1000 angstrom) - 2 EHe
Algemeen geldt: full-CI is size-consistent. Een CI-berekening met een excitation-level minder dan het aantal elektronen is dat niet.